Bloemen en onkruid

B

Uiteindelijk heb ik de Koninklijke Bibliotheek te Den Haag zover gekregen dat ze een enigszins obscuur interview voor mij hebben gekopieerd uit een kerkblad van ruim dertig jaar geleden. Het begint met bloemrijke taal:

In gesprek met drs. F. H. Breukelman, een inspirerend en gekweld theoloog. Aan de Singel, met de bloemenmarkt vlak voor zijn raam, woont de Oud-Testamenticus Frans Breukelman in een huis dat vroeger ooit een hotelletje is geweest. De vergelijking met de bloemenpracht voor zijn deur dringt zich spontaan op wie hem hoort praten (En je moet hem eigenlijk horen; schrijvenderwijs komt hij minder tot zijn recht dan in een directe dialoog). Hij is kleurrijk. Al pratend neemt hij je mee door de lusthof der theologie en plukt de mooiste bloemen voor je, die hij vervolgens lyrisch beschrijft, hen graag noemend bij hun latijnse namen. Dan weer wijst hij verontwaardigd op allerlei onkruid, dat steeds maar weer de kop op steekt. Hij staat er bij te schelden en te tieren. Vanuit zijn flamboyante aard zou hij het liefst alle onkruid met wortel en tal willen uitroeien. Maar hij heeft nu eenmaal de gelijkenis gelezen van het onkruid tussen de tarwe. Goed en kwaad zijn soms onlosmakelijk aan elkaar verbonden. Vandaar toch weer mildheid, zij het als zelfoverwinning.

Lees hier het hele interview en ziehier wat mijn archiefstudie aan materiaal heeft opgeleverd. Wie helpt mij aan de 111e titel?

Over de auteur

G. van Zanden

Als predikant werkzaam bij de Gereformeerde Kerk Urk en als onderzoeker verbonden aan de Protestantse Theologische Universiteit, vestiging Amsterdam

Plaats een reactie